19 juli 2026

Als ik aan deze blog begin is de Tour de France volop bezig en komt Vingegard hard ten val en moet de wielerronde verlaten. Een paar uur hiervoor liep ik samen met Joke de Ronde van Wateringen. Geen wielerronde, die hier overigens op 30 juli plaatsvindt, maar een wandeltocht. Een historische wandeling die ons toch wel deed verbazen.

Lees verder!

Achtergrond Wateringen

Met dank aan de informatie van de Historische Vereniging Wateringen-Kwintsheul iets over de historie van Wateringen.
In de eerste eeuw na Christus vestigden de eerste mensen zich in Wateringen op een oude oeverwal van het krekensysteem van de Gantel. Zeer waarschijnlijk liep het tracé van Forum Hadriani van Voorburg, via Wateringen, naar de haven van Naaldwijk (!). Na de overstroming van 1134 in het Westland startte men met ontginnen. Kloosters en abdijen speelden hierbij een grote rol, veel gronden waren in eigendom van de kloosters zoals die van Loosduinen, Delft, Egmond en Haarlem. 
Ogier Uten Hoeke kreeg rond het jaar 1250 het Ambacht Wateringen in leen door afstand te doen van gronden aan de abdij van Loosduinen. Zijn zoon Gerard ging zich ‘Van de Wateringhe’ noemen en hij en zijn nazaten woonden in Het Slot van Wateringen. In de afgelopen twee eeuwen is Wateringen gegroeid van een klein agrarisch dorp naar een dichtbevolkte tuinbouwgemeente.

De wandeling

We maakten gebruik van een beschreven wandeling met als start de Hofboerderij, op de plek van het versterkte huis met een slotgracht. Een deel van de oorspronkelijke slotgracht ligt nog bij de ingang, net als een stukje puin dat afkomstig is van het slot. Rond 1600 maakte het slot plaats voor buitenplaats ’t Hof. Momenteel is het een cultureel centrum. Toevallig was er iemand van het centrum aanwezig en gaf ons een bescheiden, maar niet minder indrukwekkende, privé tour. 

De wandeling voerde ons, via een aantal straten die vernoemd zijn naar belangrijke personen verbonden aan de geschiedenis van Wateringen, naar een voormalige boerderij genaamd Suydervelt. De boerderij staat niet meer op de oorspronkelijke plek, maar ligt er desondanks nog wel idyllisch bij.
Iets verderop staat molen “Windlust”. De hoogste van het Westland en dat heeft een reden. Dit staat beschreven in de wandeling!
Als je een stukje doorloopt kom je bij het Plein. Hier staan verschillende mooie en interessante panden die zeker de moeite waard zijn om wat langer bij stil te staan. Het meest indrukwekkende is te zien in de hervormde kerk (die voor de Reformatie van 1572 nog een katholieke kerk was). In de kerk is een preekstoel uit 1646 te zien die speciaal voor stadhouder Frederik Hendrik van Oranje en zijn vrouw Amalia van Solms is gemaakt.
Verderop ligt de Kwaklaan. Ik kende deze laan nog als een weg midden in een kassengebied. Inmiddels hebben de kassen plaats gemaakt voor huizen. Bijzonder is dat de westkant van de straat tot de gemeente Wateringen behoort en de oostkant Haags grondgebied is.

Het laatste deel van de wandeling is qua hoogtepunten wellicht wat minder interessant, maar wie zijn ogen goed te kost geeft, ziet toch nog mooie panden en doorkijkjes. Bijvoorbeeld de werkmanswoningen langs de Noordweg. Eenvoudige huizen, gebouwd in 1914, waar arbeiders met hun gezinnen woonden. Niet zelden met acht tot tien kinderen, in een huis van beperkte omvang.

Conclusie

In een Randstad waar het steeds voller en drukker wordt, is een park zoals ‘t Hof een verademing.

Wateringen is, terecht, trots op zijn geschiedenis. Dit is dagelijks te zien nabij het Plein waar een kunstwerk (zie foto boven deze blog) onder de vaart door duikt die tot 1957 op deze plek als restant van de gracht van Corbulo liep.
Wateringen mag dan wel steeds meer ingesloten zijn, het dorpse karakter is nog altijd aanwezig.

Ik kan deze wandeling (ongeveer 4,5 kilometer) van harte aanbevelen!