13 september 2026

De Open Monumentendagen zijn uitstekende gelegenheden om monumenten te bezoeken waarvan de deuren niet altijd voor het publiek openstaan. Het thema van dit jaar was daarom ‘Veerkrachtig Erfgoed’. Ook Delft heeft veel monumenten die voortdurend aandacht, onderhoud en restauraties nodig hebben. 

Om hier een indruk van te krijgen hebben we een aantal monumenten bezocht waar we nog niet eerder binnen zijn geweest. Met als resultaat dat we op onverwacht mooie plekjes terecht zijn gekomen.  En inderdaad, sommige zijn toe aan een aanpassing om de toekomst met vertrouwen tegemoet te zien.

Primeur

De pastorie van de Maria van Jessekerk is een monumentaal pand uit 1838. Dit pand  deed voor het eerst mee en wij bleken ook de eerste bezoekers te zijn. We kregen een goede indruk van de pastorie en hadden een leuk gesprek over de tradities van deze kerk. 

Daarna bezochten we stadsherberg De Mol, voor velen een begrip. De tijd lijkt hier stil te hebben gestaan. Bijzonder was een repetitie op dat moment van een studentengezelschap waar we (wederom als enige bezoekers) mee mochten genieten van een Nederlandse invulling van het bekende “If I Were a Rich Man”. 

Delft herbergt ook een verborgen Huis van Madame de Berry verscholen achteraan in de Flappoort in het pittoreske centrum van Delft. We mochten helaas alleen in de entree komen, maar die alleen al is schitterend. 

Rondje Oude Delft

Als je aan historie en monumenten denkt, kan je bijna niet om het Oude Delft heen.

Ook daar deden we nieuwe ontdekkingen achter een paar toegangsdeuren. Zo konden we de binnenkant van het Meisjeshuis bewonderen waar tot in het midden van de twintigste eeuw weesmeisjes waren gehuisvest. Vooraan een prachtige regentenkamer met een grote servieskast, speciaal voor de gelegenheid geopend, met daarin het servies dat in vroegere tijden gebruikt werd. De weesmeisjes moesten het met minder doen, zij hadden veel schamelere onderkomens aan de achterzijde. 

Iets verder ligt de Genestetkerk, toegankelijk via een poort. Bijzonder is dat de toegang vrij rommelig oogt, net als het binnenterrein. Misschien ook omdat hier nog mensen wonen. Maar de binnenkant van de kerk, gelegen op de plek waar in de 17^e eeuw een schuilkerk in een voormalige brouwerij was ondergebracht, is toch wel indrukwekkend.

Een stuk verder is, ook achter in een poort, de bijzondere Barbarakapel gelegen. Dit gebouw uit de 17^e eeuw was sinds 1921 eigendom van de studentenvereniging Sanctus Virgilius. Na hun verhuizing werd het een studentenpastoraat. Met de verbouwing die hiermee gepaard ging werd het omgebouwd tot een kapel en priesterkoor.

Erfgoed Lab Delft

Ons slot was een monumentaal pand uit 1865 dat oorspronkelijk is gebouwd als onderwijsvilla voor de Polytechnische School, de voorloper van de latere TU Delft. In de hal was een tekenaar aan het werk om binnen 24 uur een grote tekening te maken van het gebouw met daarbij een verbeelding van persoonlijke herinneringen die bezoekers met hem delen. Binnenkort vindt er een verbouwing plaats om het gebouw geschikt te maken voor haar nieuwe functie: Erfgoed Lab Delft, een plek waar het werk van Erfgoed van de gemeente Delft zichtbaar én toegankelijk wordt voor iedereen. Ik ga hier dan ook aan de slag voor mijn historisch huizenonderzoek.

Toegift

In hetzelfde pand heeft Stichting Museum Van Marken nu haar (tijdelijke) onderkomen onder de naam Maison Neuf. Die naam verwijst bewust naar Maison Neuve, het parfumfabriekje van Agneta Matthes iets verderop aan dezelfde straat – een knipoog die verleden en heden elegant met elkaar verbindt. Bijzonder was dat daar ook aanwinsten te zien waren uit het Delftse G&S fabriek en uit het Calvé verleden.

We hebben ons weer uitstekend vermaakt, het was een zeer interessante ontmoeting met Veerkrachtig Delft.