Wie op zaterdag door het centrum van Delft loopt, gaat natuurlijk ook nog even naar de “zaterdagse markt”. Zeker op een zonnige dag is het gezellig om langs de kraampjes te lopen.
De markt ligt deels op de Burgwal en deels op de Brabants Turfmarkt. In een van de gevels is een prachtig houtsnijwerk te zien. Natuurlijk zit daar een verhaal achter.
Maar eerst iets over het hoe en waarom van de straatnamen.

Burgwal en de Brabantse Turfmarkt

De Burgwal maakte vroeger, samen met de Brabantse Turfmarkt, deel uit van de oostelijke stadsgracht. In de knik tussen deze twee straten was een brug, de Spiegelburg genaamd. Onderstaande uitsnede uit de Kaart Figuratief van 1675 laat dit duidelijk zien. Wie goed kijkt ziet dat het deel dat nu de Brabantse Turfmarkt heet, destijds nog de Pontemarkt heette.

De Pontemarkt werd zo genoemd vanwege de ligplaats van ponten (platte schepen) die turf de stad in brachten vanaf het verderop gelegen deel van de Brabantse Turfmarkt. De turf werd aangevoerd via grotere schepen die het vanuit Brabant via de zuidelijke ingang de stad invoerden. Zij eindigden vlak voor de binnenstad waarna de platte schepen de vracht verder stadinwaarts brachten, In 1860 werd de gracht aan de Burgwal en de Pontemarkt gedempt en verdween de Spiegelbrug. De Pontemarkt werd hernoemd en samengevoegd tot de Brabantse Turfmarkt zoals deze er nu bij ligt.

Het Scheepje

Boven de deuromlijsting van nummer 95 op de Brabantse Turfmarkt is een houtsnijwerk van een schip te zien. Dit is een verwijzing naar een winkel die daar in 1852 werd gevestigd, Het Scheepje genaamd. Hier werd tabak, snuif, koffie en thee verkocht. De winkel ging van generatie op generatie over. Tot de Tweede Wereldoorlog bleef de handelsnaam Het Scheepje; later werd het Clipper. Pas in 1980 werd de zaak opgeheven.

Bijzonder detail is dat het pand heel diep doorloopt en zelfs een pakhuis in de Kromstraat had. Een perceel van 380 m².

Geschiedenis van het pand

Het pand kent een lange geschiedenis. Niet zo vreemd, want hier was al bewoning in de 13^e eeuw. De stadsbrand van 1536 legde dit deel van de stad volledig in as. De archieven in het stadhuis bleven gelukkig grotendeels gespaard, tot 1618. In dit jaar brandde het stadhuis volledig af, met nagenoeg het hele archief. Om deze redenen begint de historie van oude Delftse panden meestal pas in de 16^e eeuw.

Wie geïnteresseerd is in de geschiedenis van dit pand (vanouds De Grote Spiegel genaamd) verwijs ik graag door naar de website van Achter de Gevels van Delft waar een zeer gedetailleerd en interessant verhaal staat.

Tot slot

Vergeet ook niet een keer op de zaterdag de markt te bezoeken. Gezelligheid gegarandeerd!