3 augustus 2025

Met de vele regen van de afgelopen dagen ligt het voor de hand te veronderstellen dat we aan het kamperen waren en niet alles droog hebben kunnen houden. Nee, het gaat over iets anders. Zoals vaker als wij spontaan eropuit trekken, komen we iets onverwachts tegen. In dit geval een natte pan gevolgd door wat bunkeren. 

Zondagmorgen, blauwe luchten

Blij verrast keek ik naar buiten, de morgen begroette ons met een strakblauwe lucht. Na de wat sombere laatste dagen een welkome en prikkelende gewaarwording. De voorspellingen waren wel dat het in de loop van de ochtend wat meer bewolkt zou worden. Dus hup uit de veren, douchen, aankleden en gaan. Op weg naar Hoek van Holland.

Speling van het lot

Eenmaal onderweg vergat ik tijdig voor te sorteren om de Bloemveilingroute te nemen. Het alternatief was om via Madestein te rijden. Maar op weg daarnaartoe vonden we het beter om maar een paar kilometer rechtdoor te rijden en te gaan wandelen bij Kijkduin. In plaats van een wandeling langs de Nieuwe Waterweg dan maar een wandeling door het Westduinpark. Ook niet verkeerd, kwamen we achter.

Natte pan

Het was nog heerlijk rustig, de zon scheen, de vogeltjes floten en er was veel te zien. We besloten een ander pad te nemen en stonden ineens oog in oog met een natte pan. Nee, niet zo’n pan maar de Natte pan. Dit is een vochtig gebied, soms is het een klein meer, dat een kraamkamer is voor tal van insecten en amfibieën. Op een zwoele zomeravond zou het hier een drukte van jewelste zijn met allerlei dieren die zich laten horen om vrouwtjes te lokken. Omdat het geen zwoele zomeravond was en ik al gezellig met mijn vrouw liep besloot ik maar om mij stil te houden.

Strandwandeling

Via een prachtige duinpan, kronkelende paadjes en af en toe flink stijgen en dalen kwamen we op het strand om daar nog een heerlijke wandeling te maken. Wat ons opviel was dat op een stuk strand een heleboel kwallen waren aangespoeld en er op andere delen niets van kwallen te zien was. We besloten de wandeling met een kopje koffie en daar bekroop ons toch wel het vakantiegevoel. Wat een prachtige ochtend zo.

Bunkeren

In het duingebied ligt een gedeelte van het voormalige Duitse bunkercomplex ‘Wilderstandnest 67 HL’. Een 130 meter lang gangenstelsel met manschappenbunkers, een geschutsbunker, een waterbergplaats en een waarnemingspost. Dit complex maakte deel uit van de Atlantikwall. Tot onze verrassing was het geopend zodat we onze ochtend extra bijzonder maaktenmet een bezoek aan deze bunker.

Zo werd een spontaan uitstapje toch weer iets bijzonders.