18 september 2025

Prinsjesdag 2025 zal de boeken ingaan als een van de meest memorabele. In de aanloop er naartoe werd al veel gesproken over de onderlinge politieke en ook menselijke verhoudingen.
Niet zelden ging het over een frisse wind die door Den Haag moet gaan waaien. Nu kom ik uit Den Haag, dat wil zeggen: ik woon er nu (ik ben een Hagenaar, geen Hagenees).

Nu ben ik wel voor frisse winden (in de meeste letterlijke zin dan) en daarom greep ik de eerste herfststorm, in de periode dat de zomer zijn laatste adem uitblaast, met beide handen aan om uit te waaien. Samen met Joke, want als we waaien dan wel samen.

Rozenburg

Voor het uitwaaien hadden we Rozenburg uitgekozen. Niet vanwege het bruisende centrum, maar om de ligging: aan de Nieuwe Waterweg. Ik vind die omgeving mooi. Niet alleen vanwege de bedrijvigheid en de grote tankers, maar ook vanwege de natuur en het uitzicht. Dit alles komt aan het eind van de landtong bij elkaar: een natuurreservaat ingeklemd tussen de Nieuwe Waterweg en het Calandkanaal.

Met uitzicht op Hoek van Holland, de Maasvlakte en de Noordzee kan ik mijmeren over wat ik zie en wat mij bezighoudt. Zeker met windkracht 7 vliegen de gedachten en woorden letterlijk en figuurlijk alle kanten op: hoe kan een meeuw nog vliegen bij zoveel wind, wat vervoeren de vrachtwagens die met de Stena Line naar Harwich varen, hoeveel tankers en vrachtschepen gaan er naar, en vertrekken van, Rotterdam en ga zo maar door.

Picknick

Ondanks de harde wind was het zeker niet koud, dus een korte wandeling door het natuurreservaat was aangenaam. Verrassend biedt het mogelijkheden voor een leuke picknick. Niet voor nu, maar het staat inmiddels wel op ons lijstje. En misschien kom ik dan helemaal tot boven op het observatieplatform. Nu ben ik niet eens halverwege gekomen. De wind blies mij al bijna van de trap af.

Op weg naar huis kwam ik tot de conclusie dat de frisse wind mij op andere en nieuwe gedachten heeft gebracht, nu Den Haag nog.