19 juni 2025

Onder deze naam is er een kleine, maar zeer interessante tentoonstelling in het Royal Delft museum. Deze tentoonstelling, gebaseerd op het boek ‘Industrie aan de Schie – verbonden door water’, vertelt het verhaal van de ontwikkeling van de stad Delft, de Schie en de bedrijvigheid langs het water.

De industrie aan de Schie

De subtitel van de tentoonstelling luidt “Van Gist tot Delfts Blauw – verbonden door water”. Op haar website schrijft Royal Delft:

Al eeuwenlang speelt de rivier de Schie een cruciale rol in de economische en sociale ontwikkeling van Delft. Deze rivier verbindt niet alleen mensen, steden en bedrijven, maar ook het verleden met de toekomst. In de tentoonstelling ‘Industrie aan de Schie’ nemen we je mee op een reis door de tijd. Van de bierindustrie tot de opkomst van de plateelbakkerijen, van de fabrieken van Van Marken tot de TU Delft en van Gist tot Delfts Blauw.

Vandaag de dag transformeren de oevers van de Schie tot een levendig gebied waar wonen, werken en ontspanning samenkomen. De rivier blijft een belangrijke verbindingsader: een plek waar geschiedenis, innovatie en creativiteit hand in hand gaan. Ontdek hoe de Schie Delft vormgaf en nog steeds een inspiratiebron is voor de toekomst. Beleef het verleden. Ontdek de toekomst. Welkom bij ‘Industrie aan de Schie’.

Een bloemrijke omschrijving die voor mij in eerste instantie schril afstak tegen de omvang. Dit werd gevoed door de toeristen voor wie de expositie slechts de doorgang was van de fabriek naar de shop en het restaurant.

De tentoonstelling

Wie de tijd neemt ziet veel interessante details. Ik was daar op bezoek met mijn ‘Delft-maatje’  en dan kom je met hem al snel in een geschiedkundige en historische beschouwing terecht. Dit gaf ons weer nieuwe en interessante inzichten en stof tot nadenken.
Zo is in de vitrines veel te zien dat betrekking heeft op de industrie aan de Schie. Soms van nog niet eens heel lang geleden.

Op de panelen staat de nodige aanvullende informatie en met de audiotour krijg je toegang tot verhalen van oud-werknemers. Iedereen kent Delft wel van het aardewerk, de Kabelfabriek, de Gist- en Spiritusfabriek en Enraf. Leuk is het daarom dat ook de andere bedrijvigheid aandacht krijgt. Ik heb mij vergaapt aan de prachtige briefhoofden, het breedsprakig taalgebruik en de bijzondere straffen.

De tuin als inspiratiebron

Achter de brasserie ligt een tuin als een binnentuin van een klooster. Je kijkt je ogen uit en zit er, als er tenminste geen horde toeristen de tafels in bezet nemen, heerlijk rustig.

Terwijl wij er genoten van een Delfts blauw kopje koffie en nog de indrukken van de expositie de revue lieten passeren, zat een paar tafeltjes verder iemand te verven. Het bleek een Vlaamse jongedame te zijn die, terwijl haar vriend ergens aan het werk was, de tijd nam om met een penseel haar indrukken van Delft vast te leggen.

Op die manier bleek de tuin voor ons allemaal een inspiratiebron te zijn over de industrie, de Schie en Delft!